Czy łatwo uszyć krawat do kreacji partnerki?Bal,studniówka i.t.p.

Ruszył konkurs blog roku 2014,jeśli możecie i podoba się Wam mój blog,zagłosujcie

                

Mój blog bierze udział w konkursie Blog Roku 2014 w kategorii pasje i twórczość.10-ęć najlepszych blogów wejdzie do finału,potrzebuję każdego Waszego głosu.sms.o treści H11628 na numer 7122.Koszt wysłania jednego SMS-a pod numer 7122 wynosi 1,23 zł brutto (1 zł + VAT). Z jednego numeru telefonu można oddać tylko jeden głos na dany blog/.Pieniązki z sms.zostaną przeznaczone na rzecz Fundacji Dzieci Niczyje.Z góry dziękuję Wszystkim za każdego sms-a. Głosowanie kończy się 10 lutego.

                                                                                                                                                                 
Natomiast dziś chcę Wam opisać jak można łatwo uszyć krawat,szczególnie taki aby pasował do naszej kreacji balowej lub na inne okazje.Ja uszyłam krawat dla chłopaka córki do sukienki
którą opisywałam w poprzednim poście.
Obecnie jest taki trend aby krawat jako dodatek do koszuli męskiej,pasował do koloru stroju
partnerki jeżeli idą razem na wspólny bal.
W poprzednim roku uszyłam takie trzy.Natomiast tak nie dawno uszyłam jeden na studniówkę chłopakowi córki.
Uszyć krawat nie jest trudno.Podstawa to skrojenie dołu i góry krawata z pełnego skosu tkaniny.Ważne jest aby podczas szycia i prasowania nie powyciągać tego skosu,bo się zdeformuje
i później sobie nie poradzimy aby się ładnie układał podczas wiązania.
Krawat który ja uszyłam był z tkaniny atłasowej(taka jak pasek i kokardka przy sukience studniówkowej córki,Poprzedni wpis)
Najprostszą metodą jest popruć stary krawat,który jest już nie modny,lub zniszczony,bo chyba wiecie
o tym iż krawatów się nie pierze,a to dla tego że w środku jest wkład usztywniający bez kleju,i on
po upraniu traci kształt.
Pokazywałam Dawidowi kilka modeli krawatów męża,wybrał jeden.
Poprułam,uprasowałam wszystkie szwy.

 

Zdjęcie gotowego związanego krawata.                   

Ułożona forma krawata na tkaninie.

 

 Krawaty kroi się z dwóch części,góra i dół.
W 1/3 dł.krawata jest łączenie,łączymy ze sobą
podobnie jak skośne piski.

Szew należy  rozprasować.

 Do każdego zakończenia krawata kroimy podszewkę o takich wymiarach jaki ma kształt
krawata(zakończenia.

 Góra krawata jest łatwa do odszycia.









Bardzo ważnym elementem w krawacie jest wkład usztywniający.Góra i dół wkładu zakończone są trójkątami równoramiennymi.Wkład ten nadaje kształt całemu krawatowi.

 Tkanina podstawowa musi być skrojona po obu stronach wkładu takiej szerokości jak wkład.

 Podszewkę przyszywamy tylko górą .

 Odszyte szwy wywracamy,na zdjęciu przedstawiam jak ja to robię.Aby zakończenie rogu ładnie się wywróciło,nakładam po lewej stronie szew na szew i wywracam.

 Parę zdjęć jak odszyć zakończenie .

Po odszyciu rogu składamy na pół prawą stroną do środka i zszywamy boki krawata na długość
nie więcej niż 10cm.

Górę krawata najpierw zaprasowujemy po wkładzie.Następnie cały krawat po całej dł.z obu stron zaprasowujemy po wkładzie do środka.

 Pamiętając cały czas aby nie zepsuć skosu.
Prasujemy kładąc żelazko z góry nie posuwisto.

Ja górę krawata przymocowałam sobie igłą od
maszyny,jest stabilna i nie skrzywi się.








Musicie pamiętać aby każdy przeszyty szew wcześniej rozprasować.

 Boki krawata muszą się na siebie nakładać.

Obojętnie który bok,ale tylko jeden fastrygujemy
z jednej strony 0.5cm do lewej strony i ten
bok nakładamy na drugi nie zafastrygowany.

Następnie ściegiem krytym ładnie łączymy jeden bok z drugim od spodu krawata.

Jaki będzie kształt zakończeń krawata
zależy wszystko od skrojenia wkładu
usztywniającego.






 Ja musiałam uważać aby nie przebić się igłą do prawej strony.
Zawsze jaki chcemy mieć krawat,czy wąski czy szerszy zależy od wkładu
Wkład usztywniający kroi się ze sztywnego płótna,białego lub szarego.Taki aby nie był widoczny po prawej stronie.Ja zastosowałam szare płótno do wyszywania ręcznego.
Nie napisałam najważniejszego,płótno,wkład także musi być skrojony po pełnym skosie.

 

Wiele pań swojego czasu prosiły burdę o więcej form dla mężczyzn.

Ja nie mam takiego przebicia jak burda,ale staram się co jakiś czas opisać coś dla mężczyzn.

Taki drobiazg jak uszycie krawata może pomoże kilku paniom.

Opisywałam już jak uszyć męską koszulę krok po kroku,jak zwęzić spodnie od garnituru,jak poradzić sobie ze zwężeniem marynarki.

Obecnie nie szyję płaszczy ,kurtek lub torebek ale coś dla mężczyzn zawsze uszyję.Trochę tych mężczyzn mam obok siebie(syn,zięciowie,mąż)

Nie szyję dla nich zbyt często,no bo kobiety które są obok mnie są bardziej wymagające i nigdy nie mają się w co ubrać.              Bardzo łatwo można zapamiętać uszycie krawata prując stary.Jeśli będziecie pruć powoli,zapamiętując każdy szczegół to na pewno nie jedna z Was uszyje swojemu partnerowi nie jeden ale kilka krawatów,do każdego koloru Waszej kreacji,tego Wam życzę.Chciałam pokazać uszycie krawata jak najprostszy sposób dla pań które nie szyły nigdy krawata,lub nie miały odwagi spróbować.Moim sposobem na pewno Wam się uda.

Na zakończenie mam jeszcze jedną prośbę ,oprócz na bloga roku 2014 wysłałam do konkursu jeden z moich postów.Jeśli uważacie że można wraz ze mną nauczyć się szyć głosujcie na ten tekst lub na bloga.

Z góry dziękuję i dziś proszę tylko o to.Komentarze Wasze są zawsze dla mnie motywacją do dalszego pisania.Pozdrawiam.

Na koniec chcę się pochwalić kolią którą dostałam od córki i Dawida za uszycie sukienki i krawata.
Była to bardzo wielka i przemiła niespodzianka dla mnie,Wam także życzę takich niespodzianek.

Prosta sukienka-cięcia zakończone jak zaszewki. | Szycie Krok Po Kroku

Prosta sukienka-cięcia zakończone jak zaszewki. | Szycie Krok Po Krokuhttp://blogroku.pl/2014/kategorie/prosta-sukienka-cia-cia-zakol-czone-jak-zaszewki,c4i,tekst.html

Sukienka na studniówkę lub bal karnawałowy.

Już nie mogę dłużej czekać z napisaniem tego posta a to dla tego iż chciałam do kompletu mieć zdjęcia ze studniówki na którą pojechała moja najmłodsza córka,do chłopaka aż do Słupska w Pomorskim(dawniej Koszalińskie).Przyjedzie dopiero 29 stycznia,a ja tak bardzo chcę Wam pokazać efekt mojej pracy nad tą sukienką.Mam zdjęcia zrobione w domu są także bardzo ładne.
16 STYCZNIA odbyła się studniówka,obiecałam córce że nie pokarzę zdjęć wcześniej,musiałam
się dostosować i dotrzymać danego słowa.
Podczas szycia tej sukienki tak mi się czas poprzestawiał,że pomyliłam datę wyjazdu córki i jej chłopaka(spędził u nas święta i Nowy Rok),myślałam że wyjeżdżają z wtorku na środę w nocy,okazało się iż jadą w nocy z poniedziałku na wtorek.Panie które szyją wiedzą jak ważny jest jeden dzień podczas szycia,mi on uciekł.             Sukienka w sobotę jeszcze była w proszku,po kilku miarach,
Najgorsze było wykończenie,a na dodatek obiecałam Dawidowi (tak ma na imię chłopak córki)uszycie krawata z tej samej tkaniny co kokardka przy sukience.
Zaczęłam szyć sukienkę przed świętami,ale opieka nad wnuczkami,szycie księżniczek,spowodowało
że szyłam ją małymi kroczkami.Czekając na córkę aż przyjdzie z pracy aby zaakceptowała to co uszyłam,i przymierzyła,w tym czasie szyłam sukienki balowe wnuczkom..Tydzień przed świętami zaprzestałam szycia.Dopiero po Nowym Roku zaangażowałam się na poważnie.Szyłam w każdej wolne chwili,
nie raz i do północy,nie przesadzam.W poniedziałek popołudniu sukienka była gotowa.
Bardzo miłym dla mnie zaskoczeniem było to iż córka niczemu się nie sprzeciwiała gdy coś krok po kroku wykonałam ,uszyłam przy sukience,podobało jej się wszystko co proponowałam lub zmieniłam z oryginału.
Ale,ale obiecałam sobie dzisiaj że nie będę się rozpisywać,ale to się tak nie da przecież jakiś wstęp
musi być.Kończę pisanie wstępu a zaczynam po kolei od zdjęć.
Efekty mojej pracy oceńcie Wy moje czytelniczki.

Czyż nie jest piękna?
Moja córka nie lubi pozować mi do
zdjęć,ale nie miała wyjścia.




Na pewno gdy zobaczyłyście te zdjęcia
przyznacie mi rację że nie przesadzałam
pisząc iż była pracochłonna.















Góra sukienki od piersi w górę to naszywane ręcznie aplikacje wycięte z gipiury.
Na tiulu także,było ich aż 28 pojedyńczych
aplikacji,wszystkie w koło naszywane ręcznie ściegiem dzierganym.

Tak przygotowana sukienka do pierwszej miary.








Wycięte róże a było ich sporo do wykończenia dekoltu.

 Natomiast takie wycięte aplikacje
naszywane były na tiul.

 Góra sukienki,aplikacje naszywałam na spodniej tkaninie bardzo ale to bardzo elastycznej,takiego samego koloru co gipiura,udało się ją mi kupić u nas w miejscowym sklepie.Natomiast tiul kupiłam
przez internet,miał 2.80cm.szer.bo to był welonowy.Skroiłam 5 warstw z pełnego koła,plus na sam spód jedno koło tiulu sztywnego,spód zakończony taftą sztywną,także z całego koła.

Aby dobrze uchwycić długość do talii musiałam wszyć zamek,nie doszywając go do końca,ponieważ górną część sukienki z dolną ma łączyć pasek ale niewszywany,jest nałożony po połączeniu góry z dołem a tylko z tyłu razem wszyty z sukienką, z tyłu do zamka.
Podczas gdy już miałam pięknie to uszyte,pasek równo,wszystko idealnie nawet nie wiecie co mi się przydarzyło.
Podczas zasuwania zamka na wysokości wszytego paska,zamek się
rozeszedł,popsuł się.Wyobrażacie sobie taką sytuację,sobota wieczór,
jeszcze tyle do skończenia,sklepy pozamykane i co miałam robić.
Wertowanie w szafie za idealnym zamkiem oczywiście ważny kolor.
Znalazłam,sukienkę o takim samym kolorze moją,w której byłam raz
na Komunii Świętej.Wyprułam zamek i wszyłam od początku do sukienki,z tym że już przy pasku nie wszywałam go tak głęboko,ale nie ma tego złego co by nie wyszło na dobre ,zamek pierwszy był trochę za jasny,natomiast mój pasował kolorystycznie idealnie.

Zdjęcie gipiury,cześć góry i tkanin potrzebnych do uszycia sukienki.

 tiul,tafta skrojone z całego koła.

 Górę sukienki założyłam na manekin aby spodnia tkanina była rozszerzona tak jak na figurze,i w każdy prześwit upinałam wzory z wyciętych różyczek.

W każdej różyczce było wbitych kilka szpilek.



                              Zdjęcie spodu.

 Dekolt tyłu przed wykończeniem.

Wszystkie warstwy dołu sukienki,na linii talii
lekko umarszczyłam równo.

Tu natomiast wszycie zamka(tego co się
rozeszedł)wraz z paskiem.


Przymiarka paska,dokładne dopasowanie i z przodu i z tyłu.

Każdy brzeg różyczek dziergałam ręcznie nitką
jedwabną aby się nie strzępiły
Po tym dzierganiu czułam się jakbym wydziergała 100 dziurek pod zapięcie.

 Pomyślicie dlaczego?
otóż na próbce spróbowałam przykleić klejem do tkanin,gipiura zmieniła kolor.






Dobrze że tak zrobiłam bo co by to było jak bym od razu dała klei na sukienkę?katastrofa.Pamiętajcie miłe Panie jeśli czegoś nie jesteście pewno to najpierw wypróbujcie na próbce,czy to podczas malowania na tkaninie czy też przy zgrzewaniu żelazkiem.

 Kokardki na pasek,mała i duża.

 Gdy ich przygotowałam córka była w pracy,
musiałam czekać aż wróci i zaakceptuje.

 Kokardki zaakceptowane,przyszyte do paska na środku przodu.

 Zszyty pasek na przodzie w miejscu gdzie będą
kokardki.

Pozostał mi już ostatni etap,najbardziej
pracochłonny,aplikacje na tiulu.
Układałam ,komponowałam,cudowałam
aby było ładnie.
Każdą aplikację najpierw przypinałam
szpilkami,ile ja się ich na odpinałam to
sam Pan Bóg wie.

Dół z aplikacjami przed ich przyszyciem na stałe.






Przyszywałam na stojąco,







                                 na siedząco.
Szło to jak krew z nosa.






Czas był dla mnie nieubłagalny.Sobota wieczór a ja nawet połowy nie miałam naszyte.Wszystkie aplikacje przyszywałam ręcznie po brzegu
w koło ściegiem okrężnym łapiąc delikatnie wierzchni tiul i aplikację.
W niedzielę rano nie miałam wyjścia aby mieć pewność że zdążę  zadzwoniłam po koło ratunkowe.
Moja siostra także szyje na własne potrzeby,skończyła szkołę zawodową krawiecką.Zawsze mogę na nią liczyć w potrzebie i to nie tylko jeśli chodzi o szycie.Mamy tylko siebie,rodzice już dawno nie żyją.Jeśli potrzebowałam pomocy przy dzieciach nigdy mi nie odmówiła.
Tak samo było i teraz,przyjechała popołudniu i igły poszły w ruch.A mój maż miał zabawę z aparatem,napstrykał zdjęć że głowa mała.
Trochę było śmiechu,żartów,opowiadania humorów i tak z pomocą siostry skończyłyśmy o 21 wieczorem naszywanie aplikacji.

 Żartowałyśmy że może utworzymy kółko gospodyń miejskich.
W pewnym momencie zaczęłyśmy nawet śpiewać
aby czas szybciej zleciał,mąż włączył disko polo
w telewizorze i tak upłynęła pracowita
niedziela.
Wiem zgrzeszyłyśmy szyjąc w niedzielę,ale
Pan Bóg już nam wybaczył.
Bo gdyby nie to sukienka by się spaliła podczas prasowania.
Tak się nie stało więc zostało nam wybaczone.

 Zdaję sobie sprawę iż mój dzisiejszy post jest bardzo obszerny,długi,ale nie chciałam go rozbijać na kilka tematów,postanowiłam napisać w całości jeden.Może nie które Panie znudzę.
Zaryzykowałam,czy będziecie zainteresowane to dacie znać w komentarzach.
Ja zawsze jeśli czytam czyjegoś bloga to z zainteresowaniem od A do Z.
Jeszcze tylko pokażę Wam zdjęcie moich palcy po tym szyciu ręcznym.Siostra była zdziwiona bo ona nawet jednej ranki nie miała.Ja szyjąc ręcznie łapałam kawałki naskórków przy czubkach palców.

Dla tego odczekałam tydzień zanim zaczęłam przyszywać perełki do sukienek balowych wnuczek.
W wygojeniu naskórka pomogły mi okłady z soku aloesa.
Udało mi się z córki fecebooka ściągnąć dwa zdjęcia ze studniówki.Jak to zrobiłam że mi się udało to nie wiem ,ale zdjęcia mam.

Krawat który ma Dawid, ja także  uszyłam.
W poniedziałek o godzinie 23 był uszyty.
Jestem pełna podziwu jak pięknie go zawiązał,wygląda jak dobierany warkocz.
Jeśli będą Panie zainteresowane
jak uszyć krawat chętnie poświęcę
wpis temu tematowi.
Mam zrobione kilka zdjęć podczas jego szycia.
Napiszcie czy byłybyście zainteresowane.



A tak na marginesie mojego zakończenia,czyż nie są piękni
i szczęśliwi,młodość,
wróciły wspomnienia.