PIĄTA ROCZNICA BLOGA Wasza pomoc w wyboże ozdobienia sukienki.

Dziś wielkie święto dla nas kobiet,natomiast dla mnie podwójne bo właśnie dziś mija pięć lat
mojego bloga.Pięć lat odkąd  zaczęłam dla Was pisać
Pięć lat do tyłu postanowiłam pisać bloga dla Was Wszystkich,którzy szyją i chcą korzystać z moich
rad,porad i zasad.
Dzięki temu że piszę bloga mam motywację do szycia i projektowania.Moja przygoda z pisaniem
bloga bardzo mnie zainspirowała i pochłonęła,jest dla mnie jak nowoczesna terapia umysłu i pamięci
Ładuje zegar biologiczny w odpowiednich porach,w rozsądnych dawkach,aby z Wami realizować
swoją pasję,bo to dla mnie lekarstwo by się nie zestarzeć.
Nie wyobrażam sobie resztę życia bez nic nie robienia.Nuda mnie nie dopadnie tak długo
dopóki Wy będziecie jak najdłużej czytać mojego bloga.

  Mój blog to recepta na dobre szycie,poprawne i ze smakiem.
Ja nadal uwielbiam szyć,projektować,wręcz kocham szyć,szycie to dla mnie sztuka życia.Im dłużej
piszę dla Was tym bardziej jestem dumna z siebie(choć nie którzy wątpili że wytrwam).
Każdy post przygotowuję wcześniej,piszę robię zdjęcia,staram się bardzo aby mój blog przyciągał
jak najwięcej czytelników.
Czytałam w jakimś czasopiśmie że nie robienie nic to skracanie sobie życie przynajmniej
o dziesięć lat,natomiast mieć pasję a jeszcze dzielić się nią tak ja to robię wydłuża życie nawet
o 20-ścia lat życia,gimnastyka mózgu i pamięci(także bardzo dużo czytam,i odwiedzam blogi
które lubię,czytam je od A do Z.)
Przez cały ten okres pięcio letni uczę się czegoś nowe,staram się poprawiać grafikę bloga.
Mimo przeszkód losowych ,mimo wielu zawirowań,steram się wracać do Was,dla dobra siebie
i Was.
Mojego bloga uważam za bardzo cenny skarb.
Doceniam wszystkie Wasze komentarze,wasze opinie i uwagi.Powodują że jestem szczęśliwsza.
Dziś powoli budzę się z zimowego snu.Zastanawiam się czym jeszcze mogłabym Was zaskoczyć.
                                       A teraz pozwólcie mi na kilka wspomnień.

 Rok 2013

   

Moja duma,sukienka na studniówkę dla najmłodszej córci.Krok Po Kroku opisywałam na blogu.

Jak to miło powspominać.

Kobieta ma tyle siły,że zadziwia mężczyzn.Dźwiga ciężary losu,rozwiązuje problemy,jest pełna miłości,radości i mądrości.Uśmiecha się gdy chce jej się płakać,płacze gdy się cieszy i śmieje,gdy się boi.   Jej miłość jest niekontrolowana.Jedyna niesłuszna w niej rzecz to to ,że często zapomina ile jest                                                                                                       warta...

 Mój Dzień Kobiet zaczął się dziś już o ósmej rano.

                  Moje wnuki wiedzą co ja lubię.

 Najbardziej zaskoczył mnie mąż.

A ponieważ nie piję alkoholu ,mąż mi kupił szampana bez alkoholowego,trochę się uśmiałam
bo mógł kupić piwo.
Dziś mój wpis jest bardziej świąteczny,ale mam nadzieję że miło Wam się czytało moje filozofie(ha,ha).
                            Ale mam jeszcze prośbę 
W maju mam trzy komunie ,moje dwie wnuczki Martynka,Hania i Oliwia córka siostrzenicy.
Dla tego też już zaczęłam szyć sobie sukienki,ale z jedną mam problem,jak ozdobić górę tej 
sukienki a szczególnie karczek przodu i tyłu.Mam trzy wersje,pomóżcie mi .
                        Która opcja wykończenia karczka Wam najbardziej się podoba.

Czekam na Wasze opinie.
A wszystkim Paniom miłego spędzenia wieczoru.
Dziś już znikam,ale wrócę!!!!!!!!!!!!!!!!

 

                                              

Sukienki,bluzki-stroje wizytowe.Jak uszyć spódnicę poszeżaną z fałdami.?

Witam Was,jestem cała i zdrowa,wypoczęta i szczęśliwa.
Wydłużyłam swój pobyt u córki we Włoszech o 10-ęć dni i dlatego jestem szczęśliwa,mogłam dłużej
być z osobami które bardzo kocham.
Wypoczęta,bez zmartwień,bez obowiązków i wstawania po błogim śnie na czas.
Pomagałam córce jak tylko mogłam,sprzątałam,gotowałam i takie temu podobne.
Ale to była kropla w morzu z tym co muszę robić w Polsce w domu tak wielkim jak moim.
Mąż miał trochę wątpliwości,ale córka go przekonała,zgodził się ,opornie ale ostatecznie wyraził zgodę.Synowa, córka nie zaniedbywały go.
Tym razem zdjęcia zaprezentuję Wam bez żadnych ramek ,upiększeń,mam w tym swój cel.

Tak się prezentowałam na przyjęciu u wnuczki.

 Pachy wykończone pliską skośną bawełnianą

Tak z bliska wygląda dół sukienki,podobnie doły rękawów.

 Boki sukienki i podszewki połączyłam razem.

 Zakończenie podszewki na górze sukienki
także wykończyłam pliską.

Z tyłu wszyłam ozdobny zamek,długi poza linię
pasa.

 Moja córka,niżej z zięciem(zięć jest bardzo chory,obecnie czeka na czwartą już operację)

 No mnie to już znacie.

Było karaoke,zabawy i tańce,prawie jak u nas na weselach.

A o to solenizantka,Marysia,moja najstarsza wnuczka.
Dwa dni przed wyjazdem ,córka zadzwoniła że Marysia chce czarną długą spódnicę ,nie mogły nigdzie takiej kupić,no bo nie ukrywam wnuczka ma figurę nie typową.
Wysłały mi zdjęcie modelu.
Jechaliśmy z mężem do sklepu z tkaninami z językiem na brodzie aby zdążyć przed zamknięciem 
sklepu.Kupiliśmy,dzięki pomocy pani sprzedawczyni.Jeszcze tego samego wieczoru wykonałam   
formę,skroiłam i przygotowałam spódnice do pierwszej miary.A że pojechałam tydzień wcześniej
przed przyjęciem ,spódnicę skończyłam już we Włoszech.

Od lewej orginał spódnicy,a)-fałda,każda głębokości 2x4cm.
Do obwodu pasa musiałam dodać każdą głębokość fałdki,sześć fałd z przodu ,więc musiałam dodać

48cm.Tak samo i z tyłu.Przed skrojeniem, na folii upięłam szpilkami fałdy aby się upewnić że dobrze skroję.

 Ponieważ tkanina była za wąska na dole musiałam ale tylko dołem zawęzić dół spódnicy.
Na zdjęciu jest przód spódnicy przed skrojeniem.
 

Spódnica wyszła idealna.Natomiast dół podszyłam ręcznie aby miała wykończenie estetyczne.
Oprócz jednej imprezy załapałam się jeszcze na dwie.Wytańczyłam się za wszystkie sylwestra
i ostatki na których już dawno nie byliśmy.

To dwie koleżanki córki, Polki.     Gosia             i       Zosia.

To już zdjęcia z innej imprezy,także urodziny ale koleżanki Polki,mąż Włoch zrobił jej niespodziankę i zamówił jej przyjęcie urodzinowe w restauracji. Była to dla niej bardzo miła niespodzianka.
Stroje wizytowe nie były obowiązkowe.Ja ubrałam bluzkę którą sobie uszyłam na inną okazję ,no i przydała się.

 Uszyta jest z żorżety,w rękawy wszyłam cienki szyfon,udekorowałam perełkami białymi i srebno-czarnymi.
Dół rękawa wykończyłam falbanką skrojoną
z koła.

Dorota-solenizantka,trzecia koleżanka córki. Przyjęcie ostatnie, także bardzo miłe i zabawne.

To jedyne zdjęcie upiększone,ja wśród kwiatów które wnuczka dostała od sąsiadów kurierem.
     nazwałam je"MOTYLEM JESTEM",bo tak się czułam leżąc obok tych kwiatów.Było 
trochę śmiechu przy robieniu tego zdjęcia.
Ale w Polsce po powrocie także miałam miłą niespodziankę.

 Dzień przed moim przyjazdem rodzice kupili Martynce pianino,jest przeszczęśliwa.
Dwa razy w tygodniu ma lekcje nauki gry.
A czy będzie z niej słynna pianistka to czas pokaże.
Dzisiejszy post jest trochę poplątany,niby o szyciu ,niby o wszystkim po trochu.
Ale od czasu do czasu dobrze jest napisać o czymś przyjemnym,sprawiającym radość
sercu i duszy.
Pozdrawiam Wszystkich czytających mój wpis,piszcie do mnie wszystko i pytajcie odpowiem na 
każdy komentarz.